OS OURIZOS XA ABREN:
Os ourizos xa abren,
semellan caracois
no seu cabaliño.
Dorme maio,
habitante do tempo
e de olliños cegos.
O vento entre as follas
escoita chover
en primeira persoa.
A cidade onde vivo ten mar
ela, ten bágoas nos ollos
do vento invernal
Se apreto os ollos
dos mariñeiros perdidos
do barco dos soños.
O venres explorei a morta estrela
reflexouse a lúa
da eterna viaxe.
O amor fai ancho o sorriso,
ela fía i eu confío
para sempre.
os ourizos xa abren,
semellan caracois
no seu cabaliño
Os ourizos xa abren,
semellan caracois
no seu cabaliño.
Dorme maio,
habitante do tempo
e de olliños cegos.
O vento entre as follasescoita chover
en primeira persoa.
A cidade onde vivo ten mar
ela, ten bágoas nos ollos
do vento invernal
Se apreto os ollos
dos mariñeiros perdidos
do barco dos soños.
O venres explorei a morta estrela
reflexouse a lúa
da eterna viaxe.
O amor fai ancho o sorriso,
ela fía i eu confío
para sempre.
os ourizos xa abren, semellan caracois
no seu cabaliño