Pantasma
"Eu nunca crin en pantasmas, ata que, un par de meses atrás, eu fun á noite cos meus amigos para o cemiterio. Xogamos ao escondite e tocou a pandar a min .
Cando rematei de ter oído un ruído nos nichos máis vellos e fun alí coa esperanza de obter alguén. Non é así. No comezo, el non viu nada, pero aos poucos fun ,me gañando a escuridade, e entón eu o vin.
Petit era un neno que parecía moi triste. Quedei moi sorprendido. O que aquel neno alí? Antes de que eu puidese dicir calquera cousa, a crío desapareceu no aire. Eu tiña máis medo na miña vida.
Case ninguén cría en min, pero eu estou convencido de que este era real. A peor cousa foi, algúns días máis tarde, na procura de información, lin que 25 anos antes, e aquela noite, un neno morreu no cemiterio en circunstancias estrañas
